Πρόκειται για τη νηστεία με την οποία τιμούμε την Παναγία μας. Αρχίζει το Σάββατο 1 και λήγει την Παρασκευή 14 Αὐγούστου. Αποτελεί χρόνο πνευματικής προετοιμασίας, προσευχής, εγκράτειας και μετάνοιας.

Είναι αυστηρή νηστεία, σαν της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Εφόσον μπορούμε, απέχουμε από λάδι όλες τίς ήμερες, πλήν Σαββάτου και Κυριακής.
Ψάρι καταλύουμε ΜΟΝΟ στις 6 Αυγούστου, κατά την εορτή της Μεταμορφώσεως.

Τι γιορτάζουμε;
Σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία πληροφορήθηκε την Κοίμησή της από έναν άγγελο, τρεις ημέρες πριν. Προετοιμάστηκε με προσευχή και πνευματική κατάνυξη. Η παράδοση αναφέρει ότι η Κοίμηση της Θεοτόκου συνέβη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπου διέμενε η Παναγία μετά τη Σταύρωση. Οι Απόστολοι, που βρίσκονταν σε διαφορετικά σημεία του κόσμου κηρύττοντας το Ευαγγέλιο, μεταφέρθηκαν με θαυματουργικά κοντά της. Μοναδικός απών; Ο Απόστολος Θωμάς.

Μετά την κοίμησή της, οι Απόστολοι μετέφεραν το σκήνωμά της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν. Όταν ο Απόστολος Θωμάς έφτασε τρεις ημέρες αργότερα και άνοιξαν τον τάφο, δεν βρήκαν το σώμα της Παναγίας, παρά μόνο τα εντάφια σπάργανα. Εξ ου και η μετάστασή της.

Τιμούμε την Κοίμηση της Θεοτόκου όχι ως ένα γεγονός θλίψης, αλλά ως πέρασμα «προς τη Ζωή».

Γιατί κάνουμε Παρακλήσεις;

Από την 1η ως την 13η μέρα του Αυγούστου, κάθε απόγευμα σοτυς Ναούς ψάλλονται οι μικρές και οι μεγάλες Παρακλήσεις εναλλάξ, Εξαιρούνται τα Σάββατα και η παραμονή της Μεταμορφώσεως, όπου τελούνται Εσπερινοί. Οι Παρακλήσεις γίνονται:

1. Παρακαλούμε την Παναγία να μας βοηθήσει στη ζωή μας από τους πειρασμούς, λέγοντάς της: “Πολλοῖς συνεχόμενοις πειρασμοῖς, πρὸς Σὲ καταφεύγω, σωτηρίαν ἐπιζητῶν......τῶν δυσχερῶν καὶ δεινῶν μὲ διάσωσον ”. Είναι πολλοί οι πειρασμοί που μας παρασέρνουν στην ηδονή, την κακία, την εχθρότητα, την περιφρόνηση του ανθρώπου και του θελήματος του Θεού. Ο πειρασμός στοχεύει στην αμαρτία μας, στον κλονισμό της πίστης μας, στην αδιαφορία για τις εντολές του Θεού. 
2. Ζητάμε από την Παναγία να μας ελευθερώσει από τα πάθη μας: “Παθῶν μὲ ταράττουσι προσβολαί, πολλῆς ἀθυμίας ἐμπιπλώσαί μου τὴν ψυχήν ”. Πάθη όπως της υπερηφανείας, του θυμού, της ζήλειας, του φθόνου, της κατακρίσεως, της πολυλογίας, της αργολογίας, της φιλαρχίας της γαστριμαργίας και πόσα άλλα. Ο αγώνας μας είναι καθημερινός και πολλαπλός.
3. Αποζητάμε από την Παναγία να μας ελευθερώσει από τους κινδύνους της καθημερινής ζωής μας , λέγοντάς Της: “Διάσωσον, ἀπὸ κινδύνους τοὺς δούλους Σοῦ Θεοτόκε ”. Πολλοί οι κίνδυνοι, όπως ατυχήματα, επαγγελματικές δυσκολίες, οικονομική δυσπραγία, οικογενειακές ακαταστασίες κ.α. Γι’ αυτό παρακαλούμε την Παναγία να μας λυτρώσει από τους κινδύνους με την προστασία Της και να γίνει “πύργος ἀσφαλείας ”, “τείχος ἀπροσμάχητον”.
4. Δεόμαστε να μας ενισχύσει και να μας ελευθερώσει από τις θλίψεις και τις ασθένειές μας. “Σοῦ δέομαι τῆς ἀγαθῆς ἐκ φθορᾶς νοσημάτων ἀνάστησον ” και “Επίβλεψον, εν ευμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, επί την εμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν”. Μέσα στον πόνο νιώθουμε περισσότερο την ανθρώπινη αδυναμία μας. Ο πόνος (πολλές φορές) φέρνει τη μετάνοια και τη σωτηρία μας. Ο ίδιος ο Χριστός πόνεσε πάνω στο Σταυρό.
5. Παρακαλούμε την Παναγία διά της μεσιτείας της στο Θεό να μας εξαλείψει το πλήθος των αμαρτημάτων μας: “Ταὶς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων ”, ήτοι τα αμαρτήματά μας. Παρακαλούμε να μας σώσει διά της θείας βοηθείας Της και να μας οδηγήσει σε μετάνοια.

Μας προτρέπει ο παρακλητικός κανόνας στην αληθινή μετάνοια, την εξομολόγηση και τη Θεία Κοινωνία.

Καλή πορεία προς τον εορτασμό της Κοιμήσως της Παναγίας μας!