Το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026, στο πνευματικό κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Πολυανής και Κιλκισίου, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, (8 Μαρτίου), πραγματοποιήθηκε εσπερίδα Πρεσβυτερών και μητέρων αγάμων κληρικών. Ακούστηκαν εισηγήσεις για τη συνοδοιπορία της Πρεσβυτέρας στην ιερατική ζωή, την ταπείνωση, την υπομονή και τη διακονία στην καθημερινότητά της, τους πολλαπλούς ρόλους που καλείται να αναλάβει, αλλά και την στάση της οικογένειας απέναντι στη μοναχική κλίση ενός παιδιού προς το Θεό.

Οι εισηγήσεις (τις οποίες μπορείτε να διαβάσετε, πατώντας τους ακόλουθους συνδέσμους) πραγματοποιήθηκαν από:

- Την πρεσβυτέρα Άννα Παπαού, ειδικότητας σεφ, με θέμα: «Η πρεσβυτέρα ως συνοδοιπόρος στην ιερατική διακονία».

- Την πρεσβυτέρα Ελένη Παπαδοπούλου, εκπαιδευτικού, με θέμα: «Ταπείνωση, υπομονή και διακονία στην καθημερινότητα της πρεσβυτέρας».

- Την πρεσβυτέρα Κρυσταλλία Κουτσοκώστα, εκπαιδευτικού, με θέμα: «Η πρεσβυτέρα στους πολλαπλούς της ρόλους: σύζυγος, μητέρα, εργαζόμενη και πρόσωπο μέσα στην Εκκλησία και την κοινωνία». 

-  Τη δικαστική υπάλληλο, κα Χριστίνα Παπαδοπούλου με θέμα: «Η αποδοχή της μοναχικής κλίσεως του τέκνου από την οικογένειά του».

Την παρουσίαση και το συντονισμό της εκδήλωσης είχε η πρεσβυτέρα Ιφιγένεια Πολυμέρου, εκπαιδευτικός.

Στο σύντομο χαιρετισμό του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ.κ. Βαρθολομαίος τόνισε μεταξύ των άλλων:

«Λέγεται ότι κάποτε ρώτησαν έναν ηλικιωμένο ιερέα ποιο ήταν το μεγαλύτερο στήριγμα στη διακονία του όλα αυτά τα χρόνια. Κι εκείνος απάντησε πολύ απλά: δύο γυναίκες, η μητέρα μου και η πρεσβυτέρα μου.

Η μητέρα μου, μου έμαθε να αγαπώ το Θεό και να προσεύχομαι και η πρεσβυτέρα μου με στήριξε σε όλες τις δυσκολίες της ιερατικής ζωής. Όταν κουραζόμουν, εκείνη μου έδινε δύναμη, όταν απογοητευόμουν, εκείνη μου θύμιζε γιατί έγινα ιερέας και κατέληξε, λέγοντας, αν ο κόσμος βλέπει τον ιερέα, ο Θεός βλέπει κι εκείνες που στέκονται σιωπηλά πίσω του.

Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση συγκεντρωθήκαμε σήμερα, αγαπητοί μου πατέρες και αγαπητές μου πρεσβυτέρες και κυρίες, με αφορμή την αυριανή παγκόσμια ημέρα της γυναίκας για να τιμήσουμε ένα ιδιαίτερο πρόσωπο μέσα στη ζωή της Εκκλησίας. Την πρεσβυτέρα, τη σύζυγο του ιερέως, αλλά και τη μητέρα του αγάμου κληρικού. Η Εκκλησία πάντοτε τιμά τη γυναίκα, διότι στο πρόσωπό της αναγνωρίζεται η αγάπη, η θυσία, η υπομονή και η διακονία. Άλλωστε, η μεγαλύτερη τιμή που δόθηκε ποτέ στο ανθρώπινο γένος είναι το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, μέσα από την οποία ήρθε στον κόσμο ο Σωτήρας Χριστός.

Η πρεσβυτέρα δεν κατέχει κάποιο θεσμικό τίτλο μέσα στην ιεραρχία της Εκκλησίας, όμως η παρουσία της είναι βαθιά και ουσιαστική. Στέκεται σιωπηλά δίπλα στον ιερέα, συμμετέχει στους κόπους της ενορίας, μοιράζεται τις αγωνίες, τις χαρές, τις θλίψεις και τις ευθύνες της ιερατικής διακονίας. Πολλές φορές, η διακονία της είναι αφανής, δε φαίνεται πάντοτε, αλλά είναι πολύτιμη. Είναι η στήριξη της οικογένειας του ιερέως. Η μητέρα που μεγαλώνει τα παιδιά με πίστη. Η γυναίκα που ανοίγει το σπίτι της για να γίνει χώρος φιλοξενίας, παρηγοριάς και αγάπης.

Ιδιαίτερη, όμως, είναι και η προσφορά της μητέρας που αξιώθηκε να δει το παιδί της να αφιερώνεται ολοκληρωτικά στον Θεό μέσα στο μοναχικό βίο. Η μητέρα αυτή προσφέρει στην Εκκλησία ό,τι πολυτιμότερο έχει. Το ίδιο της το παιδί. Η προσφορά αυτή είναι πράξη βαθιάς πίστης και μεγάλης πνευματικής γενναιότητας.

Στην ιστορία της Εκκλησίας βλέπουμε πόσο μεγάλη είναι η συμβολή των μητέρων στην πορεία των Αγίων. Η μητέρα του Αγίου Αυγουστίνου, με δάκρυα και προσευχή οδήγησε το γιό της στον δρόμο της πίστεως. Η Εμμέλεια ανέθρεψε μια ολόκληρη οικογένεια Αγίων. Η Ανθούσα στάθηκε παράδειγμα πίστεως και αφοσιώσεως. Αυτές οι μητέρας δεν ανέβηκαν σε άμβωνες, ούτε έγραψαν θεολογικά έργα. Όμως, μέσα από την πίστη, την προσευχή και την ανατροφή των παιδιών, προσέφεραν στην Εκκλησία μεγάλους Αγίους.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σήμερα. Πίσω από κάθε ιερέα υπάρχει μία μητέρα που προσευχήθηκε και προσεύχεται γι' αυτόν και μία πρεσβυτέρα που στηρίζει το έργο του. Και γι' αυτό η τοπική μας Εκκλησία τις τιμά με ευγνωμοσύνη και σεβασμό. Στη σημερινή εσπερίδα, είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε σκέψεις και εμπειρίες που φωτίζουν τη διακονία από πολλές πλευρές. Τη συνοδοιπορία της πρεσβυτέρας στην ιερατική ζωή, την ταπείνωση και την υπομονή της καθημερινότητας, τους πολλαπλούς ρόλους που καλείται να αναλάβει, αλλά και τη στάση της οικογένειας απέναντι στην κλίση ενός παιδιού προς τον Θεό.

Εκφράζω τις θερμές μου ευχαριστίες στις εισηγήτριες, αλλά και στη συντονίστρια που μοιράστηκαν μαζί μας τις σκέψεις και τις εμπειρίες τους. Πάνω απ' όλα όμως, εκφράζω την ευγνωμοσύνη της τοπικής Εκκλησίας, προς όλες τις πρεσβυτέρες και τις μητέρες των κληρικών. Η διακονία αγάπης, σιωπηλή και πολύτιμη, αποτελεί μια διακονία προσφοράς που στηρίζει καθημερινά το έργο της Εκκλησίας. Ο Θεός εύχομαι να τις ενισχύει πάντοτε, να τις χαριτώνει με υγεία, δύναμη και πνευματική χαρά».

Ακολούθησε γόνιμος διάλογος μεταξύ των παρισταμένων στην εσπερίδα, η οποία ολοκληρώθηκε με κέρασμα στην Εστία του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Κιλκίς.

Πηγή