Σήμερον ἑορτάζομε τήν ἔνδοξον Ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου. Εορτή μεγάλη, στήν ὁποίαν κυριαρχεῖ ἡ Δόξα τοῦ Ἰησοῦ. Μέ τήν Ἀνάληψι ὁ Κύριος τελειώνει τήν ἐπίγειον παρουσία καί ζωή Του καί ἐπιστρέφει εἰς τὰ Δεξιά τοῦ Θεοῦ καί Πατρός μετά τοῦ ἐνδόξου Σώματός του, πού ἔλαβε ἐκ τῆς Ἁγίας Παρθένου. Οἱ ὕμνοι τῆς Ἐκκλησίας ἐκφράζουν τέλεια, ἀλλά καί ὡραῖα, το νόημα τῆς Ἑορτῆς. Καί οἱ Πατέρες μέ τούς λόγους των έγκωμιάζουν, ἀλλά καί ἀναλύουν το νόημα τῆς Ἑορτῆς.
Εἰς τὴν ἔνδοξον Ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου ὁμιλία ἔχει γράψει καί ὁ Ἅγιος Επιφάνιος, Ἐπίσκοπος Κύπρου καί ἀπό αὐτήν θα πάρωμε μερικά σημεία. Στήν ἀρχή τῆς ὁμιλίας θά κάνῃ γενικό χαρακτηρισμό τῆς Ἑορτῆς, ὅπου θά τήν ὀνομάσῃ στόλισμα ὅλων τῶν Ἑορτῶν καί θά εἰπῇ:
"Ὅπως ή κεφαλή στολίζει τὸ σῶμα, ἔτσι καί ἡ Ἑορτή τῆς Ἀναλήψεως στολίζει ὅλες τίς ἄλλες Ἑορτές. Διότι εἶναι ἡ τελευταία Δεσποτική Ἑορτή τοῦ Χριστοῦ. Δυστυχῶς ὅμως οἱ περισσότεροι τήν ἀγνοοῦν καί νομίζουν ὅτι ἡ σημασία της εἶναι πολύ μικρή".
Στη συνέχεια, ὁ Ἅγιος Επιφάνιος κάνει μία περιγραφή τῶν Ἑορτῶν ἀπό τήν Γέννησι μέχρι τήν Ἀνάστασι, ἐπισημαίνει τήν σημασία τῆς καθεμιᾶς καί ἐπεκτείνεται στήν Ἀνάληψι καί γράφει:
"Σήμερα, τήν ἡμέρα τῆς Ἀναλήψεως, ὅλα εἶναι γεμᾶτα από χαρά. Οι Οὐρανοί, πού γεννοῦν τὸ φῶς, ἄνοιξαν. Ὁ λεπτός αέρας ἔκανε σκαλοπάτια, γιά νά ἀνεβῇ ὁ Ἰησοῦς. Οἱ Ἄγγελοι με χαρά Τὸν ὑποδέχονται καί οἱ ἄνθρωποι βλέπουν το παράδοξον καί μέγα θαῦμα, τήν ἀνθρωπίνη φύσι καί τήν ιδική μας σάρκα νά ὑψώνεται σε Βασιλικό Θρόνο. Κοιτάξτε να ἰδῆτε τόν Δημιουργό τῆς Κτίσεως μέ τήν ἀνθρωπίνη φύσι νά ἀνεβαίνῃ γρήγορα ἐκεῖ πού ἦταν πρίν κατέβει στήν γῆ.
Σήμερα, ὁ διάβολος νικημένος ὁδύρεται, βλέποντας το δικό μας σῶμα να ἀνεβαίνῃ στόν Οὐρανό. Θέλει να αφαιρέσῃ τήν δόξα ἀπό τὸν Ἰησοῦν και να Τον κρατήσῃ στή γῆ, ἀλλά θαμπωμένος ἀπό τήν Θεϊκή Δόξα πέφτει κάτω ντροπιασμένος καί μέ ἀόρατη δύναμι ἐξαφανίζεται. Σήμερα, ἡ ἁμαρτία, μέ τήν Ἀνάληψι τοῦ Χριστοῦ, σάν καπνός διαλύεται".
Τούς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι προσπάθησαν να μειώσουν τήν ἀξία καί τήν σημασία τῆς Ἀναλήψεως, λέγοντας ὅτι "καί ὁ Ἠλίας ἀνέβηκε στούς Οὐρανούς΄΄, ὁ Ἅγιος Ἐπιφάνιος θά τούς ὀνομάσῃ τυφλούς, πού δέν βλέπουν καί δέν ἐννοοῦν τις Γραφές καί θά ἀποδείξῃ ὅτι κανείς δέν ἀνέβηκε στόν Οὐρανό, παρά μόνον Αὐτός πού κατέβηκε ἀπό τόν Οὐρανό, δηλαδή ὁ Ἰησοῦς. Καί με ρητορικά σχήματα θά περιγράψῃ ἕνα διάλογο τοῦ Ἰησοῦ μέ τόν Ἐπουράνιο Πατέρα Του, ὅταν ἔφθασε στόν Ούρανό:
"Πατέρα μου, εύρῆκα τό πρόβατο, πού τό εἶχε παραπλανήσῃ με δόλο καί τεχνάσματα ὁ διάβολος καί τό εἶχε ρίξει στο βάραθρο. Βλέποντάς το ἐκεῖ, με το Θεϊκό χέρι μου το ανέβασα καί ἀφοῦ τὸ ἔπλυνα στα ρεύματα τοῦ Ἰορδάνου καί τό ἀρωμάτισα μέ τήν Εὐωδία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, Σοῦ τό προσφέρω ὡς ἄξιο δῶρο τῆς Θεϊκῆς Σου Μεγαλειότητος".
Ἡ ἔνδοξος Ἀνάληψις τοῦ Ἰησοῦ, ἐκτός ἀπό τίς μεγάλες δωρεές, ἔχει καί μία συνέχεια: Αὐτός πού ἀνελήφθη, θά ἔλθῃ πάλι ἔνδοξος, γιά να κρίνῃ τόν κόσμο, νά τόν παραλάβη καί ἀνεβάσῃ στόν Οὐρανό.
Γράφει ὁ Ἅγιος:
"Αδελφοί μου, δοξάσατε Αὐτόν πού ἀνεβαίνει στόν Οὐρανό καί θαυμάσατε το μέγεθος τῆς φιλανθρωπίας Του. Διότι τόν ἄνθρωπο πού εἶναι στή γῆ, τόν ἔκανε πολίτη τοῦ Οὐρανοῦ. Αὐτόν πού ἦταν πεσμένος τόσο χαμηλά, τόν ἀνέβασε τόσο ψηλά. Αυτός λοιπόν ὁ Ἰησοῦς, θά ἔλθῃ πάλιν ἐν δόξη, φέροντας το δικό μας σῶμα".
Ἂς μᾶς ἀξιώσῃ να ἰδοῦμε τό ἔνδοξο Πρόσωπόν Του καί νά ἐπιτύχωμε μέ τήν Χάριν Του τά άγαθά πού μᾶς ὑποσχέθηκε καί τήν Δόξαν Του στόν Οὐρανό αίωνίως.